← Αρχική
επιψαύσεις

3D γωνίες

Μια προσπάθεια γενίκευσης της γωνίας στον χώρο (3D) και του αθροίσματος 3D-γωνιών των στερεών.

Συγγραφέας: Κώστας Κούδας • Σεπτέμβριος 2026


1. Εισαγωγή

1.1 Γενίκευση γωνίας

Γνωρίζουμε ήδη από τη σχολική μας Γεωμετρία ότι γωνία είναι η περιοχή μεταξύ δύο ημιευθειών με κοινή αρχή. Με την ίδια λογική μπορούμε να ορίσουμε στον χώρο 3D-γωνίες ως εξής:

Γνωρίζουμε, επίσης, ότι ένας τρόπος μέτρησης μιας γωνίας στο επίπεδο είναι εξισώνοντάς την με το τόξο του μοναδιαίου κύκλου, στο οποίο βαίνει ως επίκεντρη. Έτσι, αν η γωνία $\hat{A}$ ως επίκεντρη βαίνει σε τόξο μοναδιαίου κύκλου $\ell$, τότε λέμε ότι ισούται με $\ell\phantom{8}(\operatorname{rad})$.

Υπό αυτή την οπτική γωνία μπορούμε να μετρησουμε τις 3D-γωνίες εξισώνοντάς τες με την επιφάνεια της μοναδιαίας σφαίρας της οποίας είναι επίκεντρες. Έτσι, αν η 3D-γωνία $\hat{A}$ ως επίκεντρη βαίνει σε επιφάνεια μοναδιαίας σφαίρας $E$, τότε λέμε ότι ισούται με $E \phantom{8}(\operatorname{rad}^2)$.

1.2 Γωνίες στα στερεά

Εκ πρώτης όψεως οι γωνίες ενός πολυέδρου είναι οι γωνίες στις κορυφές του. Αν θυμιθούμε όμως τον ορισμό που δώσαμε για την 3D-γωνία, θα δούμε πως συμπεριλαμβάνει και τις 3D-γωίες στις ακμές του, όπως παρουσιάζεται στο παρακάτω σχήμα.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως τόσο εννοιολογικά, όσο και αριθμητικά η 2D-γωνία δύο τεμνόμενων επιπέδων δεν ισούται με την 3D-γωνία τους. Αυτό γίνεται προφανές, αν για παράδειγμα πάρουμε δύο κάθετα επίπεδα. Η 2D-γωνία τους είναι προφανώς $\dfrac{\pi}{2}\phantom{8}(\operatorname{rad})$. Όμως, καθόσον η 3D-γωνία «τρώει» το $\frac{1}{4}$ της σφαίρας, η 3D-γωνία του θα είναι $\frac{1}{4}\cdot 4\pi=\pi \phantom{8} (\operatorname{rad}^2)$.

Και τώρα ήρθε η ώρα να δούμε κάποια πράγματα παραπάνω.

2. Άθροισμα γωνιών πολυέδρου

2.1 Άθροισμα γωνιών τετραέδρου

2.1.1 Πρώτη απόδειξη

Ας εστιάσουμε στην κορυφή $A$ του παρακάτω τετραέδρου.

Η 3D-γωνία με κορυφή το $A$ και επιφάνεια το οριζόντιο ροζ επίπεδο είναι ένα ημισφαίριο, ήτοι $2\pi \phantom{8} (\operatorname{rad}^2)$. Αυτό με τη σειρά του αποτελείται από τη 3D-γωνία της κορυφής $A$, κάποιες τρίεδρες 3D-γωνίες που λόγω ισομετρίας ισούνται με τις 3D-γωνίες των κάτω κορυφών και κάποιες τετράεδρες 3D-γωνίες.

Η κάθε τετράεδρη τέτοια 3D-γωνία ισούται με τη 3D-γωνία της αντίστοιχης ακμής μείον τη 3D-γωνία της κορυφής $A$ και μείον τη 3D-γωνία μιας από τις κάτω κορυφές. Έτσι, αν $κ$ μια τυχαία 3D-γωνία κορυφής και $α$ μια τυχαία 3D-γωνία ακμής, έχουμε:

\begin{equation} \label{angA} \hat{A}+\sum κ+\sum(α-κ-\hat{A})=2\pi \end{equation}

Αθροίζοντας τις αντίστοιχες εξισώσεις με την \eqref{angA} και για τις τέσσερις 3D-γωνίες των κορυφών, έχουμε:

\begin{equation} \label{ang4} \sum α-\sum κ=4\pi \phantom{8} (\operatorname{rad}^2) \end{equation}

2.1.2 Δεύτερη απόδειξη

Μια εναλλακτική και ίσως απλούστερη απόδειξη είναι χρησιμοποιώντας τον τύπο για το εμβαδόν επιφάνειας του σφαιρικού τριγώνου:

\begin{equation} \label{sphericalTriangleArea} \mathcal{E}=(ω+φ+θ-\pi)r^2 \end{equation}

Όπου $ω$, $φ$, $θ$ οι 2D-γωνίες του σφαιρικού τριγώνου (σε ακτίνια) και $r$ η ακτίνα της σφαίρας (βλ. και εικόνα 3).

Σφαιρικό τρίγωνο
Εικόνα 3. Σφαιρικό τρίγωνο και οι 2D-γωνίες του.

Επανερχόμενοι στις σφαίρες του τετραέδρου μας έχουμε ότι, αν το $\mathcal{E}$ αντιπροσωπεύει την 3D-γωνία μιας κορυφής του, τότε τα $ω$, $φ$, $θ$ είναι οι 2D-γωνίες των εδρών που συντρέχουν στην κορυφή αυτή. Αθροίζοντας, λοιπόν, όλες τις 3D-γωνίες των κορυφών του τετραέδρου και ορίζοντας ως $μ$ τις 2D-γωνίες των εδρών έχουμε:

\begin{equation} \label{sumVert1} \sum \kappa=2\sum μ -4\pi. \end{equation}

Δεδομένου ότι η 2D-γωνία δύο επιπέδων έχει το μισό μέτρο από την αντίστοιχη 3D-γωνία, έχουμε τελικά:

\begin{equation} \label{sumVert2} \sum \kappa=\sum α -4\pi. \end{equation}

2.1.3 Συμπεράσματα

Εκ πρώτης όψεως το παραπάνω συμπέρασμα είναι το τρισδιάστατο ανάλογο του αθροίσματος γωνιών τριγώνου και απλά η αφαίρεση έχει προκύψει από τις «ανωμαλίες» που έχει η Σφαιρική Γεωμετρία. Στα μάτια του γράφοντος, όμως, μοιάζει περισσότερο με το άθροισμα των εξωτερικών γωνιών ενός πολυγώνου (τριγώνου ειδικότερα).

Αυτό για δύο λόγους:

  1. Αφενός λόγω της γεωμετρικής ερμηνείας της 3D-γωνίας $α-κ$, όπου πρακτικά είναι το κομμάτι της $κ$ που απομένει αν αφαιρέσουμε το $α$ και το οποίο είναι «έξω» από το τετράεδρο.
  2. Αφετέρου, αν κάνουμε τις ίδιες παραδοχές για τα πολύγωνα, θεωρώντας πως στα μέσα των πλευρών τους υπάρχει μία 2D-γωνία μέτρου $\pi\phantom{8}(\operatorname{rad})$, τότε το άθροισμα αυτών των ευθείών 2D-γωνιών (το αντίστοιχο του $\sum α$) μείον το άθροισμα των «παραδωσιακών» 2D-γωνιών του πολυγώνου δίνει το άθροισμα των εξωτερικών 2D-γωνιών του πολυγώνου.

Από αυτή την άποψη δεν είναι έκπληξη που το άθροισμα των εξωτερικών 2D-γωνιών ενός τριγώνου ισούται με το μήκος του κύκλου ($2\pi\phantom{8}(\operatorname{rad})$) και το άθροισμα $\sum α-\sum κ$ ισούται με την επιφάνεια μιας σφαίρας (($4\pi\phantom{8}(\operatorname{rad}^2)$)).

2.2 Άθροισμα γωνιών πυραμίδας

Έστω ότι έχουμε μια πυραμίδα με $n$-γωνη βάση. Παίρνουμε ένα σημείο $M$ στο εσωτερικό της βάσης της και ακολούθως σχηματίζουμε τατετράεδρα:

Αθροίζοντας τις 3D-γωνίες των ακμών των εν λόγω τετραέδρων σχηματίζονται:

Αθροίζοντας τις 3D-γωνίες των κορυφών των εν λόγω τετραέδρων σχηματίζονται:

Επομένως:

\begin{equation} \label{angPyr} \sum α-\sum κ=2\pi n-2\pi \phantom{8}(\operatorname{rad}^2) \end{equation}

2.3 Άθροισμα γωνιών κυρτού πολυέδρου

2.3.1 Απλό πολύεδρο

Εδώ θ' ασχοληθούμε με μια απλή περίπτωση πολυέδρων, αυτά που:

Αρχικά, για λόγους απλότητας ορίζουμε ως $p_n$ το $\sum α-\sum κ$ μιας πυραμίδας $n$-γωνης βάσης. Ακολούθως, σταμπάρουμε μια κορυφή $M$ του πολυέδρου και σχηματίζουμε πυραμίδες $n$-γωνης βάσης με κορυφή το $K$ και βάση τις έδρες του πολυέδρου. Αφού σε κάθε κορυφή συντρέχουν $m$ έδρες, θα έχουμε $E-m$ τέτοιες πυραμίδες, όπου $E$ το πλήθος των εδρών του πολυέδρου.

Αθροίζοντας τα $\sum α-\sum κ$ των πυραμίδων αυτών σχηματίζεται:

Έτσι έχουμε:

\begin{equation} \label{angPolyedr1} \sum α-\sum κ+2\pi m(n-3)+4\pi\left[K-\left(m+1+m(n-3)\right)\right]=(E-m)p_n \end{equation}

Δεδομένου ότι κάθε ακμή ανήκει σε δύο έδρες κι ότι έχουμε $n$ ακμές σε κάθε έδρα, έχουμε συνολικά $A=\frac{nE}{2}$ ακμές. Επίσης, δεδομένου και οι κορυφές κάθε έδρας είναι $n$, αλλά σε κάθε κορυφή πέφτουν $m$ έδρες, έχουμε συνολικά $Κ=\frac{nE}{m}$ κορυφές. Λόγω του τύπου του Euler $Κ+Ε=Α+2$ έχουμε:

\begin{equation} \label{euler} \dfrac{nE}{m}+E=\dfrac{nE}{2}+2 \end{equation}

Συνδυάζοντας τις \eqref{angPolyedr1} και \eqref{euler} έχουμε για το πολύεδρο:

\begin{equation} \label{angPolyedr} \sum α-\sum κ=2(E-2)\pi \phantom{8}(\operatorname{rad}^2) \end{equation}

2.3.2 Τυχαίο πολύεδρο

Δεδομένου ότι μία πυραμίδα με $n$-γωνη βάση έχει $n+1$ έδρες, έχουμε ότι ο τύπος \eqref{angPolyedr} καλύπτει και την περίπτωση της πυραμίδας, καθόσον $2(n+1-2)\pi=2\pi n-2\pi$. Αυτό μάς κάνει να υποψιαζόμαστε ότι ο τύπος \eqref{angPolyedr} μπορεί να ισχύει για κάθε πολύεδρο.

Όντως! Ας πάρουμε ένα σημείο $M$ στο εσωτερικό του πολυέδρου κι ας σχηματίσουμε όλες τις πυραμίδες με κορυφή το $M$ και βάση τις έδρες του πολυέδρου. Αθροίζοντας τα $\sum α-\sum κ$ των πυραμίδων αυτών σχηματίζονται:

Έτσι, αν όπως πρις ορίσουμε $p_n=2\pi n-2\pi$ το $\sum α-\sum κ$ μιας πυραμίδας με $n$-γωνη βάση, έχουμε για το πολύεδρο:

\begin{align*} \sum α-\sum κ+K\cdot 4\pi-4\pi&=\sum_{E} p_n\\ &=\sum_{E}(2\pi n-2\pi)\\ &=\sum_{E}(2\pi n)-\sum_{E}(2\pi)\\ &=2\pi \sum_{E} n-2\pi E \end{align*}

Καθόσον το άθροισμα των ακμών των βάσεων όλων αυτών των πυραμίδων σχηματίζει τις ακμές του πολυέδρου εις διπλούν, έχουμε:

\begin{equation} \label{angPolyedrRand} \sum α-\sum κ+K\cdot 4\pi-4\pi=4A\pi-2\pi E \end{equation}

Άρα μέσω της ταυτότητας του Euler ($Κ+Ε=Α+2$) έχουμε:

\begin{align*} \sum α-\sum κ&=4\pi-2\pi E+4\pi A-4\pi K\\ &=4\pi-2\pi E+4\pi(A-K)\\ &=4\pi-2\pi E+4\pi (E-2)\\ &=2\pi(E-2) \end{align*}

Διαπιστώνουμε, λοιπόν, πως ο τύπος $\sum α-\sum κ=2\pi (E-2)$ ισχύει για κάθε περίπτωση κυρτού πολυέδρου.